Кніга беларускага эміграцыйнага даследчыка Лявона Юрэвіча «Шматгалосы эпісталярыум» (20-я кніга серыі «Бібліятэка Бацькаўшчыны») з’яўляецца зборам матэрыялаў, прысвечаных эпісталярнай спадчыне паваеннай эміграцыі. Аўтар робіць спробу асэнсавання спецыфікі эпісталярыяў як гістарычнай крыніцы. Шматлікія і разнастайныя лісты беларусаў з розных краінаў, знойдзеныя, апрацаваныя і змешчаныя ў кнізе, дазваляюць прадставіць не толькі адметнасці... Więcej »

Na przeciągu ostatnich 200 lat wychodźcy z Białorusi szukali lepszego życia, przygód czy pomocy w Nowym Świecie. Najbardziej masowy charakter miało wychodźstwo po drugiej wojnie światowej, gdy setki tysięcy Białorusinów, uciekało przed radzieckimi represjami najpierw do Niemiec, a potem do USA. W końcu lat 40. i na początku 50. XX wieku w Ameryce Północnej zaczęły powstawać białoruskie organizacje emigracyjne, a wśród nich Komitet Kon... Więcej »»

Вітаўт Кіпель адзін з найстарэйшых беларускіх дзеячаў у ЗША і дырэктар Беларускага інстытуту навукі і мастацтва. Паводле яго, мэта нядаўніх паправак у Крымінальны кодэкс Беларусі – запужаць людзей перад удзелам у палітычным працэсе перад выбарамі. Ён лічыць, што нягледзячы на шырокія фармулёўкі, як напрыклад “грубае парушэньне грамадзкага парадку”, якія дазволяць задушыць любую апазыцыю, закон будзе прымяняцца выбарачна, пераважна да ак... Więcej »

У другі выпуск "Збору твораў" Міколы Равенскага ўвайшлі літургічныя творы, выяўленыя на сённяшні дзень — "Літургія", "Паніхіда", асобныя малітвы, харавы канцэрт "Малое славаслоуе" ("Слава в вышних Богу"), а таксама пазалітургічныя творы рэлігійнага зместу. Więcej »

Na Chrystusowej niwie- w pięćdziesiątą rocznicę kapłaństwa: 1928- 1978 Wspomnienia Arcybiskup Afanazy(w życiu świeckim Antoni Martas, Nowogródek-1928, Buenos Aires- 1983) był jednym z hierarchów Białoruskiej Autokafelicznej Cerkwi Prawosławnej. Jego szlaki życiowy i kapłański są ciasno związane z historią Białorusi, w wielu miejscach zagmatwane przez czasy i ludzi. On sam tak pisał o swoim życiu: „ Na mój los złożyły się ważne re... Więcej »»

„Патрыёты «крыўскай» дзяржавы” — гэтак нібыта гіранічна назваў Сямён Вальфсон свой артыкул у зборніку „Супроць контррэволюцыйнага беларускага нацыянал-дэмократызму” (Менск, 1931), ня ўяўляючы нават, наколькі ён блізкі да праўды. Зборнічак, што, як адзначалася ў прадмове, „мае на мэце ўзброіць першачарговымі сродкамі змаганьня”, пакліканы „ворага дабіваць да канца”, пералічваў тых "ворагаў" — Аляксандра Цьвікевіча, Язэпа Лёсіка, Сьцяпана... Więcej »

Książka przedstawia wędrówkę, która rozpoczyna się w 1944 roku w Baranowiczach i prowadzi na zachód przez Niemcy w czasie wojny i po jej zakończeniu, potem kieruje się na północ przez kanał La Manche do malowniczej Szetlandii, zawraca na południe do centralnej Anglii i wraca na kontynent- do Belgii, żeby stamtąd po wspólnej włóczędze rozejść się w różne strony na samodzielną wędrówkę. Ten szlak przebyło trzymając się razem dwunastu biał... Więcej »»

Мне ў жыцьці пайшло так, што давялося ранавата пачаць вывучаць чужыя мовы. Першаю зь іх стала расейская: камуністы выслалі нашую сям'ю зь Беларусі ў Расею. Пазьней ваенная завіруха прывяла у Нямеччыну, дзе мусіу вывучыць нямецкую. Вышэйшую асьвету здабываў у Бэльгіі - у мове францускай, а жыцьцё й працоўная дзейнасьць праходзілі ў апгельскамоўным асяродзьдзі. Więcej »

Lawon Jurewicz, Białoruska memuarystyka na emigracji Istnienie literatury pamiętnikarskiej jest świadectwem bogactwa i trwałości związków kulturalnych między pokoleniami. Różnorodność dziedzictwa pamiętnikarskiego Białorusi wynika także z włączenia do niego twórczości autorów znajdujących się na emigracji. Żałować trzeba, że na emigracji znaleźli się najwartościowsi i najzdolniejsi Białorusini. W ojczyźnie nie było dla nich miejsca.... Więcej »»

Фонд №582 Дзяржаўнага Архіву Літвы ("Рада Міністраў Беларускай Народнай Рэспублікі") Więcej »