Нарадзідася у 1965 годзе ў сям’і Яна і Мар’і (з дому Міхалевіч) у прыпушчанскай мясціне Кутлоўка, непадалёк мястэчка Нарва. Вялікі ўплыў на яе меў дзед Сцяпан — жывая крыніца казак, былляў і легендаў. У Кутлоўцы знаходзіцца сем курганаў з ХІ-ХІІІ стагоддзяў. Тут жа захаваўся стары фрагмент Бельскай пушчы, вядомы як урочышча Ботвінуўшчына. Старажытны дух месца, пушча, навакольныя багны з ашаламляючым багаццем лекавых раслін спрыялі метафізічным практыкам

— Калі я была малая, я думала, што ўсе самотныя жанчыны ў свеце займаюцца магіяй, — успамінае аўтарка “Царскай трызны”. — Я сама, будучы дзіцём, навучылася збіраць лекавыя расліны, каменні, рэчы ды стасаваць іх у хваробах. У маёй сям’і жанчыны замаўлялі зубы. Апошняя з роду, Матрона, так і не разгарнула поўнасцю свайго таленту, яе выдалі замуж за працавітага хлопца з Тыневіч.

Пачатковую школу закончыла ў Ласінцы. Пасля вучылася ў беларускім ліцэі ў Гайнаўцы. У 1984 годзе паступіла ў Варшаўскі універсітэт на адзяленне русістыкі і прыкладной лінгвістыкі, якое закончыла паспяхова ў 1991 годзе. Тэма магістэрскай дысертацыі: "Этыка і эстэтыка ў паэзіі Наталлі Арсенневай".

З 1993 года працуе журналісткай тыднёвіка “Ніва”, дзе вядзе рубрыку для дзяцей і моладзі “Зорка”.

— Час, у якім мне прыйшлося працаваць, паказаўся самым складаным у гісторыі газеты. Кожны год мы рэальна адчувалі пагрозу ліквідацыі. Нашыя крыніцы творчасці — беларуская мова і дабрыня — таксама высыхаюць у маланкавым тэмпе. Усякая пашана для слова і этнічнага сваяцтва страціла значэнне. Я пішу, бо адчуваю подых постіндустрыяльнай рэчаіснасці, дзе чутны і наш голас лясоў. Іду следам сваіх пушчанскіх прабабак. Усе мае рэпартажы-доследы, апавяданні, песні ў вялікай ступені маюць тэрапеўтычны характар. Гэта я адучваю на самой сабе...

Ганна Кадрацюк — аўтарка кніжкі пра забытага музыканта з Сакольшчыны Яна Тарасевіча — W stronę Tarasiewicza” (Беласток 2002 г. і другое выданне ў 2004 г.). У 2006 паказаўся яе аўтарскі кампакт-дыск „Журылася Катэрына”, на якім 13 старажытныя песні з яе роднай хаты і наваколля. Песні Ганны Кандрацюк паслужылі як музычная ілюстрацыя для фільмаў Яна і Бажэны Валенцікаў пра Белавежскую пушчу.

У 2007 г. выйшаў зборнік апавяданняў „Царская трызна”, метафізічны том, які сам па сабе з’яўляецца лірычна-магічным і грамадскім абласкаўленнем-заклінаннем смерці...

— Гэтая кніжка вызваліла мяне ад маніякальных думак пра смерць і канчыну, — прызнаецца аўтарка. – Я нарадзілася, дарастала і жыла ў яе змрочным ценю.

Ганна Кандрацюк апублікавала ў “Ніве” больш за сотню літаратурных рэпартажаў з Падляшша, Беларусі, Украіны, Латвіі, Літвы, Малдовы, Славакіі, Канады. Яе творы перакладзены на польскую і англійскую мову.

Спявае, размаўляе і сніць на мове дзяцінства — на старажытным падляшскім дыялекце з Кутлоўкі.

Жыве ў Беластоку.

Tweet