Na książkę Walancina Akudowicza „Archpiełah Biełaruś” składają się dialogi, fragmenty rozmów, dyskusji i polemik, w których autor brał udział od 1994 roku. Materiał został podzielony na pięć rozdziałach według tematów, a nie dat rozmów. I dlatego, jeśli w jednym wywiadzie była mowa o sprawach literatury, filozofii, polityki, Białorusi, o czymś jeszcze, to w książce są one rozproszone po różnych rozdziałach. Początkowo wydawnictwo chciał... Więcej »»

Zbędne jest przedstawianie autora tego tomika wierszy. Znany jest on z licznych wydań poezji, utworów dramatycznych, przekładów. Anatol Wierciński jest poetą, którego wiersze stały się pieśniami. Nowy zbiorek, jak wskazuje jego tytuł, zawiera w swoich okładkach wiersze z różnych lat, oddzielne strofy, które łączą się w całość. Nawet ci, którzy wcześniej nie znali twórczości tego poety, mogą ją poznać dzięki temu jednemu tomikowi i na pe... Więcej »»

Міхась Башура - скончыў з адзнакай аддзяленне беларускай мовы i лiтаратуры фiлалагiчнага факультэта БДУ (1997). Падчас вучобы ва унiверсiтэце прымаў удзел у выступленнях тэатра-студыi «Летуценнiк», працаваў у школе настаўнiкам беларускай лiтаратуры, у часопiсах «Першацвет» i «Беларусь», у газеце «Культура», супрацоўнiчаў з газетамi «Строительная газета» i «Столичные новости». Пасля заканчэння унiверсiтэта працягнуў працу ў газеце «Культ... Więcej »

Pierwowzór podmiotu lirycznego – sam autor, a może odzwierciedlenie autora – sam podmiot liryczny. Trzynaście części utworu „Zamak pabudawany z krapiwy” (Zamek zbudowany z pokrzywy) – to z jednej strony kompilacja oddzielnych notatek, szkiców, bajek, dziennikarstwa i Bóg wie czego, a drugiej – spójny tekst ze swą wyraźną architekturą. Struktura omawianej książki wymaga od czytelnika rekonstrukcji własnych emocji i doznań. Powieść może w... Więcej »»

Пісаць казкі на пачатку XXI стагоддзя не абы-які занятак. Цяжка дадаць чагосьці новага да таго сапраўднага багацця казачных сюжэтаў і вобразаў, якое чалавецтва назапасіла за тысячы гадоў існавання. Аднак людзі працягваюць ствараць уласны свет, насяляць яго чароўнымі істотамі ды прыдумляць ім гісторыі. калі чытаеш сучасныя казкі, заўважаеш цікавую рэч — людзі мала змяніліся цягам апошніх пару тысяч гадоў, нават пасля таго, як здолелі паб... Więcej »

Powieść Charlesa Dickensa zna chyba każdy. Wielokrotnie ekranizowana, przetłumaczona na setki języków, doczekała się nareszcie przekładu na język białoruski. A może inaczej – białoruski czytelnik nareszcie doczekał się „Oliwera Twista” w języku ojczystym. Klasyka, jak pokazuje czas, nie starzeje się i poruszone przez Dickensa tematy są nadal na czasie. Przyjęło się, że powieść ta jest przeznaczona dla młodego czytelnika, ucznia szkoły p... Więcej »»

Burzliwa powieść „Pjauka” Jury Stankiewicza należy do gatunku antyutopii – zjawiska absolutnie nowego we współczesnej literaturze białoruskiej. Akcja jej toczy się na Białorusi w 2050 roku po tak zwanych „Niepożądanych wydarzeniach” – szeregach technologicznych i ekologicznych wypadków, które doprowadziły do wzrostu śmiertelnych zachorowań, nowych rodzajów epidemii, spadku narodzin i zagłady niektórych etnosów. W centrum tego utworu – p... Więcej »»

Fantasmagoryczna powieść Illi Sina „Teatralnyja demany”, skłania do myślenia, że tym razem koryfeusz niedorzeczności będzie dekonstruować Michała Bułhakowa. Satyryczny opis jakiejś redakcji tylko wzmacnia strachy, ale po kilku stronach pojawia się jurnie wymyślone naśladowanie Kafki, a kończy się wszystko tak, jakby pretendowało do zamieszczenia w zbiorku Sorokina „Pip”. Ale znajdą się czytelnicy, którzy uwierzą, że Sin wymyślił to wszy... Więcej »»

Wydanie poświęcone ciekawemu zjawisku literackiemu o nazwie Stowarzyszenie „ JanaTryJon” (OnaTrzyOn). „Niezwykła” historia powstania stowarzyszenia – odbicie twórczej niepospolitości i nowych postaw we współczesnej literaturze białoruskiej. Wolha Rahawaja, Juraś Lenski, Adam Szostak i Wasil Paulinicz – młodzi pisarze, którzy od czasu improwizacji na jednym ze spotkań literackich, dali początek zjawisku literacko- artystycznemu JanaTryJo... Więcej »»

„Aposzni siezon” (ostatni sezon) Pawła Sawośki – historia chłopca, który wszedłszy w wir studenckiego Leningradu, nie zatracił białoruskiej szczerości i otwartości. Lata siedemdziesiąte – największy rozmach budowy komunizmu w Kraju Rad, gdzie człowiek może swobodnie oddychać, ale tylko w tym samym rytmie, co władza, gdzie można wierzyć w Boga, ale nie wolno chodzić do cerkwi. Gdzie partia mówi – trzeba, a człowiek odpowiada – tak jest. ... Więcej »»